De Marantz PM-17 is een krachtige, enorm degelijk gebouwde geïntegreerde versterker. Dit exemplaar kwam binnen met een hardnekkig probleem: ruis op het linker kanaal. Voordat ik een versterker aan mijn test-speakers hang, controleer ik altijd eerst de DC-offset op de luidsprekeruitgangen. Die bleek op het linker kanaal schrikbarend hoog: meer dan 2 Volt! Dat was direct een duidelijke hint dat er iets goed mis was in de eind- of stuurtrap.
Gelukkig is de PM-17 modulair opgebouwd en kon de versterkerkaart van het linker kanaal eenvoudig worden gedemonteerd. Na een snelle check van alle elektrolytische condensatoren (elco’s) verschoof mijn aandacht naar de HDAM (Hyper Dynamic Amplifier Module). Waar de meeste versterkers gebruikmaken van standaard op-amps—waarbij alle elektronica op één geïntegreerde chip (IC) is geperst—bouwt Marantz deze schakeling zelf op. Door losse (discrete) componenten te gebruiken in een afgeschermde koperen behuizing, konden ze destijds de beperkingen van de toenmalige IC-chips omzeilen. Dit zorgde voor een extreem snelle signaalverwerking en een grotere dynamiek. De koperen behuizing dient hierbij als schild tegen elektromagnetische storingen (RF/EMI) en zorgt dat de componenten binnenin gelijkmatig warm blijven.


Binnenin deze HDAM-module zitten onder andere speciale dubbele JFET’s (Field-Effect Transistors). Bij het doormeten bleken er aan de linkerkant twee defect te zijn. Uit voorzorg heb ik ook direct de rechtermodule gecontroleerd, en jawel: daar was er ook al één kapot. Bij dit soort gevoelige audioschakelingen is het cruciaal om een exact gematcht paar te installeren. Omdat componenten rechtstreeks uit de fabriek altijd lichte afwijkingen in hun specificaties hebben, moeten ze handmatig worden uitgesorteerd op identieke meetwaardes. Je kunt zelf een hele bulk inkopen en gaan meten, of een kant-en-klaar gematcht setje kopen bij gespecialiseerde bedrijven. Hoe dan ook: best een prijzig grapje.
Uiteindelijk heb ik via de community op DIYaudio een perfect gematcht setje kunnen bemachtigen. Het gaat hier om de originele 2SK369BL JFET’s, die ik heb vervangen door moderne, hoogwaardige LSK170B-varianten. Na het monteren heb ik direct alle soldeerpunten op de HDAM-print opnieuw aangestipt, aangezien deze modules bekendstaan om het ontwikkelen van haarscheurtjes (slechte solderingen) door warmte. Uiteraard zijn ook alle andere transistoren en diodes op de kaart preventief getest.
Nadat alles was goedgekeurd, ging de module weer terug in zijn koperen behuizing. Na het inbouwen van de complete print kon het fijngevoelige werk beginnen: de DC-offset werd keurig op nul afgesteld en nadat de versterker goed op bedrijfstemperatuur was gekomen, is ook de ruststroom (bias) exact volgens de fabrieksspecificaties afgeregeld.
Alles leek te werken, totdat ik de verschillende ingangen ging testen. Bij het omschakelen tussen de MM en MC phono-voorversterker haperde het signaal. Dus: de boel weer deels loshalen, de mechanische schakelaar grondig reinigen met contactspray en nabehandelen, en voilà! Daarna volgde een uitgebreide duurtest met verschillende signalen en uiteraard urenlang muziek luisteren en genieten.

Al met al een zeer succesvolle reparatie aan een prachtig gebouwde klassieker!st


